Archiwa tagu: Rezerwat Koniuszanka

Rezerwat Koniuszanka

Rezerwat „Koniuszanka II”

Rezerwat przyrody został utworzony w 1978 roku na terenie Nadleśnictwa Nidzica w celu ochrony unikatowego krajobrazu  polodowcowego i stanowi część obszaru Natura 2000 OSO „Puszcza Napiwodzko-Ramucka”.

Rezerwat położony jest 15 km od Nidzicy w kierunku północno-wschodnim i obejmuje obszar 64,5 ha.

Z Nidzicy najprościej dojechać tam drogą nr 545 w kierunku Koniuszanka (38)Napiwody, odbić w lewo na Wikno i wypatrywać po lewej stronie szosy kierunkowskazu w prawo na „Ścieżkę przyrodniczo–leśną Koniuszanka”.

Samochód można zaparkować bezpiecznie tuż przy wejściu na ścieżkę.

Wędruje się wygodnie szeroką dróżką o niskim stopniu trudności zataczając 2,5 km pętlę. Z wyznaczonej ścieżki nie można zbaczać z uwagi na ostoję dzikiej zwierzyny, której nie wolno niepokoić.

Głównym walorem rezerwatu jest przełom rzeki Koniuszanki, której różnica poziomów pmiędzy najwyższym a najniższym punktKoniuszanka (31)em w terenie dochodzi do 20 metrów. Rzeka malowniczo wije się wśród bogatego drzewostanu i jest siedliskiem dla bobrów, które pracowicie piętrzą jej wody powalając drzewa i zmieniając nurt.

Koniuszanka płynie środkiem rezerwatu i wpada w górnym swym biegu do jeziora Omulew.

Teren rezerwatu to przede wszystkim ekosystem leśny typu grąd oraz bór mieszany.

Spacerując możemy podziwiać 12 sędziwych dębów szypułkowych, których wiek szacuje się na 300-800 lat. Wszystkie są uznane za pomniki przyrody, a najgrubszy z nich ma 6,4 metrów w obwodzie i był już chroniony przed I wojną światową przez Niemców, którzy nazwali go Kaiser Koniuszanka (52)Wilhelm Eiche na cześć cesarza Niemiec Wilhelma.

Oprócz dębów napotkamy na liczną populację graba oraz potężnej sosny zwyczajnej z ponad 200 letnim okazem, bodaj najwspanialszym egzemplarzem rosnącym w Polsce.

Nie lada atrakcją jest też kępa Daglezji, czyli zimozielonych drzew pochodzących z Azji Wschodniej i Ameryki Północnej. Daglezja, zwana jedicą, należy do grupy drzew gigantów. W swojej ojczyźnie osiąga ponad 100 metrów wysokości i jest trzecim co do wielkości drzewem świata (po eukaliptusie królewskim i sekwoi). W Polsce jest rzadkością.

Rezerwat zamieszkują liczne ptaki leśne: cztery gatunki dzięcioła, w tym dzięcioł czarny, rudziki, kosy, sójki, kowaliki, drozdy, kukułki, kwiczoły i zięby oraz orzechówki. Są też dziki, jelenie, sarny i łosie, które bytują w bardziej bagnistej części rezerwatu oraz liczni przedstawiciele gatunków płazów i owadów.

Krajobraz leśny zaburzają gdzieniegdzie usytuowane bunkry z czasów II wojny światowej stanowiące smutną  paKoniuszanka (39)miątkę najnowszej historii Europy. Zarastając lasem giną w krajobrazie Warmii i Mazur.

Do jednego z nich zaprowadzi Was specjalnie wytyczona ścieżka.

Share This!